Vogels kijken, je moet iets kunnen missen

8 januari 2020 - Sarapiquí, Costa Rica

Jan:

Ik was iets achterop geraakt. De groep stond 20 meter verderop als een beeldhouwwerk omhoog te staren met hun kijkers en telelenzen. Ik haastte mij er naar toe. "Wat is er te zien"?.  "De chestnut headed woodpecker" klonk een stem uit het binnenste van de groep. " Waar dan"?. "Dikke witte stam, eerste horizontale tak links, daarachter". Mijn ogen volgden vele dikke stammen omhoog en zagen vele horizontale takken en takjes. "Hoezo wit? Waar precies?" "Bij die grote bromelia".  "Welke grote bromelia" riep ik getergd. Ik zag alleen maar grote bromelias en begon wanhopig te worden. "Die grote hoge,  2e van rechts geteld vanaf die rechtopstaande tak, daar, kijk dan", een vinger ging omhoog. Langs de kromme vinger ontwaarde ik een gat. Ik zag lucht. De vinger veranderde van richting. Ik keek er weer langs, deed mijn best om iets beweeglijks te ontwaren maar de hand zakte naar beneden. Jammer hij is weg!

Foto’s

1 Reactie

  1. Eva:
    8 januari 2020
    hahaha. Geweldig, Jan!

Jouw reactie